" دوست با وفا "

 

دوست با وفا

 

 

جنگ جهانی اول مثل بیماری وحشتناکی، تمام دنیا رو گرفته بود. یکی از سربازان به محض این که دید دوست تمام دوران زندگی اش در باتلاق افتاده و در حال دست و پنجه نرم کردن با مرگ است از مافوقش اجازه خواست تا برای نجات دوستش برود و او را از باتلاق خارج کند.

 

مافوق به سرباز گفت: اگر بخواهی می توانی بروی، اما هیچ فکر کردی این کار ارزشش را دارد یا نه؟ دوستت احتمالا مرده و ممکن است تو حتی زندگی خودت را هم به خطر بیندازی!

 

حرف های مافوق، اثری نداشت، سرباز به نجات دوستش رفت و به شکل معجزه آسایی توانست به دوستش برسد، او را روی شانه هایش کشید و به پادگان رساند.

 

افسر مافوق به سراغ آن ها رفت، سربازی را که در باتلاق افتاده بود معاینه کرد و  با مهربانی و دلسوزی به دوستش نگاه کرد و گفت: من به تو گفتم ممکنه که ارزشش را نداشته باشه، دوستت مرده!خود تو هم زخم های عمیق و مرگباری برداشتی!

 

سرباز در جواب گفت: قربان ارزشش را داشت.

 

- منظورت چیه که ارزشش را داشت!؟ می شه بگی؟

 

 سرباز جواب داد: بله قربان، ارزشش را داشت، چون زمانی که به او رسیدم هنوز زنده بود، من از شنیدن چیزی که او گفت احساس رضایت قلبی می کنم!  

 

اون گفت: جیم .... من می دونستم که تو به کمک من میایی ...

 

 

موفق باشید * امیررضا آرمیون   

 

/ 3 نظر / 12 بازدید
زهرا

از داستان بسیار خوشم امد امیدوارم بهتر ازاین ها هم بیاید.

زهرا

[قلب]

ص .....ا

عالی عزیزم . امیر وارم کتاب های دیگری هم بنویسی و چاپ شود . فدایی داری بابای ی ی [قهقهه]